Be Adam Şiiri - Şeyma Açık

Seninle yaşlanmanın hayalini kurmuştum!
Sensiz yaş almanın hüznüyle boğuştum.
Adını aşk koydum be adam Sen öldüm say,
Buna da dayanırım ben sen unuttum say,
Bazen huzurumun gölgesinde kalıyor insan..
Kendi kendine veremediğin hesabın ağır,
Ama mahşer yerinde sorguda buluyorsun kendini:
Nasıl anlatayım be adam..
Konu sana gelince ben hep dünden kalma sarhoş,
İki kelimem bir kelime etmiyor sensiz.
Tam sustum derken;
Yasaklı cümlelerim dökülüyor dilimden..
Dehlizler bomboş!
Bazen de içini dolduracak Umut arıyor insan,
Hem ne diyordu şair:
aşka koşuyorsan düşmeyi de bileceksin,
aşka gülümsüyorsan ağlayacak yaş biriktireceksin!
Susmayı öğreneceksin en çok susmayı!!
Sen sustukça şarkılar daha anlam kazanacak,
dinlerken yüreğim nasıl titriyor bir bilse..
ne bildikleri doğrudur ne de hissettikleri,
bazen de gördükleri kör edermiş insanı
Borçlusun bana
benim senden almadığım bir nasibim var!
Bak şimdi namlu'nun ucunda hatıralarım,
nasıl da barut kokuyor sözlerim,
burnumun direği hala sen diye sızlıyor be adam,
sustum kelamın sesi sensin SÖZE NE HACET.