Adını İçimden Söyledim Bugün

Adını içimden söyledim bugün,
fısıldamadım. Kalbim kendini bir şey sanmasın, durduk yere teklemesin ya da titreyip durmasın diye… Biliyorum, sevdam çok ağır. İnan, bu yükü onurla taşıyorum. Adını hep içimden söylüyorum bugün, kimseler duymasın diye o güzel ismini…
Sen, öksüz kızın gözlerindeki umudu gördün mü hiç? Babası bir gün gelecek diye bekleyen… Bilemedin bana yar, bana can; hem ana hem baba olduğunu… Ve bir gün gittiğinde hem öksüz hem yetim kaldığımı…
Adını içimden söyledim biraz önce. Korkuyorum, biri çıkıp seni soracak diye… Nolur görmesinler harabe olmuş yanımı… Gözyaşlarımı tebessümlere karıştırıyorum. Evet, gülümsüyorum… Adını içimden söylüyorum yine, kısık bir sesle…
Adın ne güzel… Söylemeden edemiyorum kendimi. Ey mağrur gözlerinde hasrete doyduğum… Adını söyletme ellere… Ey sevdasında çilekeş olduğum, adına kurban olduğum… Adını içimden haykırıyorum bugün.
Adın ne güzel…