Telefonu elime alınca, birini ararken
Gözüme denk gelir ismin.
Silemem ismini, seni arayamam da...
Bakıp bakıp yutkunurum sadece.
İşte o an anlarım yokluğunu,
Bir kere daha yanar yüreğim.
Burnumun direği sızlar, öyle kalırım.
Keşkeler arka arkaya sıralanır;
"Çalsa şu telefon..." diye.
Keşke çalsa telefon, duymasa da
Ben görünce merak eder beni,
İşi bitince arar desem...
Şimdi yapacağım bir şey var:
Akan gözyaşlarımı silip,
Sabahın ilk ışıklarında gidip
Sana merhaba deyip,
Çiçekleri sulayıp dua etmektir.
Telefon numaranı silemem,
Ne olur ne olmaz, belki çalar diye...
Kayıt Tarihi : 11.08.2026 06:32:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!