Tekin Bekar Şiirleri - Şair Tekin Bekar

Yalanlar deliyor, ''ar'' damarını,
Kimse görmüyor, vurduğu şamarını,
Sen affet Allah'ım, çıldırmış kullarını,
Bizi bize bırakma, ''ıslah'' eyle..!

Biri der o şucu, biri der o bucu,

İstanbul, sınırları zorlayan şehir,
Umutları alıp götüren, sesiz nehir,
Usul usul uyuşturan, tatlı zehir,
İstanbul, ''İki yakan bir araya gelmesin'' ..!

İnsana tepeden bakan, yedi tepeli,

Sessizlik çöreklenir, sensiz yedi tepeye,
Ay ışığı vurur, eskimeyen eski evlere,
Boğaz usulca fısıldar, içindeki derdini,
Yıldızlar seyre dalar, âşıkların şehrini,
Minarelerden yükselir, vakitli ezan sesi,
Karışır dalgalara, koca şehrin nefesi,

Geceler dolusu hep, seni düşündüm,
Yaktım yüreğimi, yakmasam üşürdün,
Ben sevdim sen beni, acze düşürdün,
İstanbul zindanım, dardayım darda..!

İstanbul dar gelir, sevdanın yüküne,

Bazen bir bakışın, bazen bir sözün,
Bazen mutlluluktu, bazen de hüzün,
Bazen de belirdi, karşımda yüzün,
Her gece ağlattı, ağlattı sevgin,
Her gece yaşattı, öldürdü sevgin..!

Bir parça ümitti, senden istediğim,
Dünyamı başıma, yık demedim ki,
Çok şey değildi, senden beklediğim,
Canımı her gece, yak demedim ki..!

İçten bir gülüşün, yeterdi bana,

Altın kaplamalı boş tenekelerden ses geliyor.
O sesler beyinlere tecavüz ediyor.
Gebe beyinler dünyaya öyle lanet şeyler getiriyor ki; beşerin fıtratı, bedeninden, beden ruhtan nefret ediyor..!

Nedamete diş geçiremeyen ''ahlak'', çaresizce sabahın seherinde, tek başına sabah ezanının arkasına şükrediyor haline! ...

Ne bu be!. oyun mu oynanır aşk ile?
Damlası düşer dedik, yağmasa bile,
Ehliyeti kim verdi? Egoiste, bencile,
Bu gönül işinden "İstifa" ediyorum..!

Gönül işi dediler!. Verdik yüreğimizi,

Doymamış "hırslar" gördüm, ete kemiğe bürünmüş,
Henüz daha ölmeden, toprak üstünde çürümüş,
Ne ağırdır kulluğun, imandan elbisesi,
Kâmil olan kulların, Kur'andır terbiyesi,
Ölçek ölçek ayrılmış, bulutlardaki yağmur,
Öz'ün toprak olsada, sakın olmayasın çamur,

Kederle masaya, oturdum dünden,
Hicran şerbetini, içtim elinden,
Vazgeçtim artık, o nazlı gülden,
Gönül bahçemi, ben itlaf ettim..!

Yollar mı tükendi, derman mı bitti?