Tekin Bekar Şiirleri - Şair Tekin Bekar

Çıksam incir ağacına
Toplasam incirleri
Yarim boynuna taksam
En güzel incileri

Ayışığı vururdu

Haydi namaza diye, seni çağırmadı mı?
Ebedi kurtuluş namazdadır, bağırmadı mı?
O'ndan başka İlah yok, haykırmadı mı?
Rabbinin hangi nimetini, inkar edeceksin..!

Kulakların vardı oysa, hem de iki tane,

Kaos için, ''Fit'' verenlerin,
Kürsülerden milleti gerenlerin,
Ülkemin sırını dışarı verenlerin,
Son nefesleri olsun, İnşaalah..!

Yurdum üstüne plan yapanların,

Geçmişe ''söven'' de İnsan,
Geçmişi ''öven'' de İnsan,
Nedametini özürle örten,
Dizini ''döven'' de İnsan..!

Maziyi hiçe, çöpe çeviren,

Doğu Guta ölüyor..!

Nasıl kör insanlık, nasıl kör olmuş vicdan,
Ağzı süt kokan bebelere, kıyılıyor acımadan,
Üç maymunu oynar dünya utanıp sıkılmadan,
İnsan Hakları Mahkemesi varmış, yalan..!

Örümcek bağlamış, tüm hayatalar,
“Hırsın gölgesine” tutunmuş gidiyor,
Daha çok, daha büyük ulvi rakamlar,
Cüzdana dolarken, insanlık mı bitiyor?

Ne robot resmini çizen var mutluluğun,

İnsanlık onurundan, zerre bir şey almamış,
Onursuzca yaşayan, ''insan'' olabilir mi?
Ar damarı çatlayan, namusu hiç kalmamış,
Namussuzca yaşayan, ''insan'' olabilir mi?

Kriz fırsatı arayan, mala mülke tapan,

Alçalttıkça alçaltı, yaptığımız günahlar,
Dünyada ne varsa, ondan daha aşağı,
Öyle uyuz olmuş ki, sözüm ona tüccarlar,
Çözüm olur mu bilmem, devlet denen kaşağı..!

Dünyalık hesapta, günahları tartanlar,

Bir anlık mutluluk, canımla uğraşırken,
Nemlenen hüzünler, gözleri kuşatırken,
Hormonlu sevgiler, kalbimle oynaşırken,
Yanan neydi, kül nerden, işaret; yok oluşa..!

Armağansa hayat, beşerin tümüne,

Yalanlar deliyor, ''ar'' damarını,
Kimse görmüyor, vurduğu şamarını,
Sen affet Allah'ım, çıldırmış kullarını,
Bizi bize bırakma, ''ıslah'' eyle..!

Biri der o şucu, biri der o bucu,