Tekin Bekar Şiirleri - Şair Tekin Bekar

O evin, küçük kapısı var,
San ki, biri içeri giriyor,
Oysa ki, bomboş civar,
Beynimi bir şeyler mi? Yiyor..!

Sallanıyor topal masa,

Alnına ne yazılmışsa, başa gelecek,
Dertlere ağlarken, mutluluğa gülecek,
Tasına ne doğrarsan, kaşığına gelecek,
Kaderden ötesine, geçemezsin oğul..!

Denilene hemen inanma, hele bir araştır,

Maymundan gelene, babana benziyorsun,
Çıkar elbiseni Çarli, kürkünü niye gizliyorsun,
Belli şebek halinden, atalarını özlüyorsun,
Dersem Evirir misin, yoksa utanıp yerinir misin?

Sözde demokrasi uğruna, orta doğu can pazarı,
Farkındasınız biliriz, burası ''İslamın'' can damarı,
Bir kılıf uydurup, boşuna başlatmadın arap baharı,
Sen dünyayı sömüren katilsin, Ey amerika..!

Kâbus nasıl çöker..! Öğretecek sana ''Türk'' olan,

O sakladığın nedir, senin gönül,
Gece acı, uyku acı, şafak acı,
Boşuna teselli verme, ey gönül,
Rakı acı, meze acı, su acı..!

Hangi neşeden, düştün bu derde?

Ey Habîb-i Zîşân, ey Ahmed-i Muhtar,
Nurunla doldu âlem, kalmadı karanlıklar.
Sen rahmet peygamberi, şefaat kânısın,
Ümmetin gönlünde en yüce makamsın..!

Bir uzun yol, Cehenneme kadar gittim,
Baktım ki, zerre ateş yok, gözetim,
İnsanlar ateşi dünyadan taşır, idrak ettim,
Cehennemde ateş arama Ey.... Kul..!

Geçerken Cennete uğradım, rahmet çok,

Vicdanlar körelmiş, akıl desen gelişmez,
Fırat değişip dururda, huy değişmez,
''Ahlaki bunaklık'', İlahi sıra erişmez,
Ateş “ateşi” yakar, öylesi cehennem-i..!

Kula elbise olmuş, günahkarlık örtüsü,

Aşkınla yandım, Ey Yâr-ı Bâki,
Kalbimde açtı, ebediyet çiçeği,
Fani dünyada, Sensin tek sığınağım,
Sonsuzluğa uzanan, nur kaynağım.
Senin Cemalinle, aydınlanır özüm,
Zikrinle tatlanır dilim, her sözüm,

Beş vakit okunur, secdeye çağırır ezan
Kuralı koymuş, emri vermiş hükmü yazan..!

Ezan okunur, def olur şeytanlar belalar,
Kıyameti kopar insanın, okununca selalar..!