Tekin Bekar Şiirleri - Şair Tekin Bekar

Söndürdün içimde, yanan ateşi,
Kapadın penceremden, doğan güneşi,
Bulursan dünyada, bir başka eşi,
O yalan sevdalar, al senin olsun..!

Yorgun düşlerimden, sildim adını,

Nasıl kandı bu gönül ah! Yalancı sözlerine,
İhanetin resmi düşmüş, masmavi gözlerine,
Ne koyayım bilmem ki, sen diye düşlerime,
Akıl erdiremedim, biliyorsan sen söyle..!

Aşkı yarım bıraktın, bir otobüs durağında,

Dokuz ay on gün, bir fiil bekledim,
Sabrı gelmeden, test etim öğrendim,
Ebemden başka, kimseyi görmedim,
Bana dedi ki; ''Sen yenisin galiba''

Paket gibi komple, sarıp sarmalandım,

''Cami'' dünyanın, her açıdan kutsal yapısı,
En önemli ilkesi, herkese açık koca kapısı,
Ne kadarda, Müslümanda gözükse de tapusu,
Dinin şucu bucu fark etmez , sen yeter ki gel..!

''Ezan'' dünyanın, her açıdan en güzel ezgisi,

Maziyi unuttum, maziyi sildim,
Gözlerini çıkardım, hayallerimden,
Sen artık o eski, sen değildin,
Yırttım attım, gönül resimlerinden..!

Yoruldum artık, aşkından geçtim,

Ekranların ışığında solup, kaybolan yüzler,

Gerçekten uzaklaşan, yorgun düşmüş gözler.

Bir yanda göğe uzanan, demirden devler,

Sevgilim,
Merhaba!..
Gecemden sana bin kere merhaba
Üzerime aldım yine gözyaşlarımı
Tebessümleri bıraktım ardımda

Akşamın sesleri, siyahın heybesinde,
Aşk, var olan tüm lisanların, lehçesinde,
Ulvi bir sevgi ki, yaşar gönül bahçesinde,
Eğmeden, bükmeden, kırmadan sev..!

Şair yazar ya aşkı, kalemin ucundadır,

Bana zalim diyorsun, zalim olamam,
O kadar günahım varken,seninkini alamam,
Her şeyi veririm lakin, sevgisiz kalamam,
Ne verdiysen bana tamam da, sevgi hariç..!

Araf'ta kalmış, sıkışmış sevgi,
Değişmiş solmuş, goncanın rengi,
Bir gönül de bin dua, ilahi ezgi,
Avuçtan uçmuş, sönmüştür artık..!

Dünyaya tamahın, adıdır sevgi,