Tekin Bekar Şiirleri - Şair Tekin Bekar

İnanırsın..! umutla çıkmak istersin yarına,
Bir türlü alışamazsın, hayatın koşullarına,
Hep kanarsın, aldanırsın başkalarına,
Hayat yediğin kazıkların....bileleşkesidir..!

Yüreğimde izin kaldı, adı karanlık,
Ne suçlu aradım, ne zamana tanık,
Ben seni öyle sevdim, öyle sevdim ki,
Ömürden yılları, boşa harcadık..!

Anılar bırakmaz, geceye esir,

Gerici dediler, sövdüler tam bir asır,
İrticayı gördüler, sarıkta türbanda,
Batılı ispat, Hakkı iptal dediler muasır,
Maharet bildiler ''hürriyeti'' urganda..!

İnsan, oturup kendine de ağlarmış.
Gülerken, koca koca kahkaha atarken meğer, ne kadar da gözyaşı biriktirmiş kısa ömründe.
Şimdi süzülüyor damla damla...
İnsan yaşlandıkça çocuklaşır derler ya doğruymuş vesselam.
Akan her yaş, sıradakine yol açıyor.
Ve defalarca tekrarlanıyor...

Dünyayı esir almış, ''şeytanın'' düzeni,
Parayı verenler, düdüğü çalıyor,
Teknoloji ile sağlıyor, kendine güveni,
Ölmeden ''ruhları'', içimizden alıyor..!

Sapık fikirler, ''sevgiyi'' hedef almış,

Ne garip olduk Yarab!.
Eldeki eskimeden, yenide gözümüz,
Ne garip olduk Yarab!.
Bir güzelse, bin kem sözümüz,
Ne garip olduk Yarab!.

Kotarır dertleri gece, kase kase önüme,
Simsiyah bir kaşık, tutuşturur elime,
Sofrada yer yok, servis tek kişilik,
Hiç görmediğim kaseler, tuhaf değişik..!
Haydi ardı sıra kaşıkla, öf!. İşin yoksa,
Anlamaz kara gece, derde yüreğin toksa,

Sen;
Fikrini değiştirme,.
Nasılsa gün gelir, ''fikir'' seni değiştirir! ...
Bildiğin bilgi, gün olur ''sildiğin'' bilgi olur,
Sildim dersin, ''izi'' kalır! ..
Bu dünya, fani dünya,

Bir haberin gelmez, diller mi sustu?
Hasretin bağrımda, bir deli boran,
Vuslatın rüzgarı, bize mi küstü?
Yok mu bu halimi, gelip de soran?

Her gece hayalin, ufkumda biter,

Unut diyorsun bana, zihnimdeki yüzünü,
Nasıl yok edeyim ben, aşk kör etmişken gözümü,
Yol bulamadım gözlerinden, girmek için kalbine,
Oysa nasıl muhtaçtım, tek bir sözüne bile,
O kapıdan gir dedin, gösterip imkansızın kapısını,
Verdim, geri alamam, gönlümün tapusunu,