Tefvizi Cevher Şiiri - Saliha Ravza Olgun

Vâcip olan kalbim,vücud bulan duygularıma müsebbib oldu.
Hadisin muhdisi ruhum,kadim sevdayı doğurdu.
Ahenk ve nizamla büyüdü,zerre miskal yolunu şaşırmadı.
Fıtratım,muteber sevgiliye aşinaydı;rüya denen hakikatin gölgesinde.
Evren,asli bir sevdayı soluyordu;fer'i illetleri boşluğa akıtarak.
Mukayese edilmiyordu ne avam ne havas insan selinde.
Akideler,sevdanın rükünlerine taat ediyordu bir bir..
Gönül şenlik yeriydi her bir köşesine beşir fermanlar ulaştı.
Ücra ve kuytu köşelerine nezir fermanlar okundu.
Artık arazlar müstağniydi,risale hükümdar imzalıydı.
Duygular âlimdi,vehbi yolla kazanılmıştı.
Cehalet ve gaflet fetanetle kaftanlanmıştı
Sanâtkar kürsüde boy gösteriyordu nazar edenler lâldı.
Vasfı hüsnaydı,zarından hücrelerine; hücrelerinden belleğine..
Müellifin duyguları,müessirin hafızasında hıfz edildi.
Meşiete sevk edildi,sevki kabul;niyazı makbuldu.
Vakte tabi oldu artık tefviz vardı, parıldayan nûrani tabloda.
Tecelli edecek,değil cisim ve araz has be has
Cevher.

Edremit