Taş Çukur Şiiri - Kasım Kobakçı

Vücut girer kor tuzağa,
Akıl dalar loş batağa,
Ruhlar yatar boş yatağa.
*
Fikir susar birdenbire,
Gençlik sızar loş makbere,
Şuur hapsolur çembere.
*
Şahıs hepten fena batar,
Ruhunu şeytana satar,
Hücrelere ağu katar.
*
Ufak ufak ağu içer,
Ömrü keskin bıçak biçer,
Gençliğini ezip göçer.
*
Mahvedici yollar çizer,
Şahısları derhal üzer,
Kirli suda nursuz yüzer.
*
Neşe gider suratlardan,
Kayar yiğit doruklardan,
Ses duyulmaz dudaklardan.
*
Yaşam göçer şu zindandan,
Sızı vurur o sol yandan,
Ecel gelir loş limandan.
*
Yutuldukça pis iştahla,
Mahvolursun vahla ahla,
Gün biter mi şu günahla.
*
Çöküş sürer dar durağa,
Gövde kayar kül yumağa,
Hasret kalır saf sıcağa.
*
İradeni parçalarsın,
Keder ile horlanırsın,
Zindanına bağlanırsın.
*
Engellere katlanılmaz,
Yokuşları tırmanılmaz,
Şu kafadan uyanılmaz,
Gömülürsün taş çukura.