Bazı gerçekler ölüm kadar ağır dünyapervere
Bazı gerçekler ise bir o kadar hafif hakkı bilene
Ve teşhisi koydular.
Meğer aşıkmışım.
Öyle böyle değil,
Sırılsıklam hani,
Körkütük,
Delicesine
Desem; gel dermanım ol bunca yorgunluğuma.
Desem; gel seda ol küskün suskunluğuma.
Desem; gel duvar ol karanlık korkularıma.
Desem… Desem de çare değil, değil mi?
Tıkadıysan kulaklarını çığlıklarıma…
An itibari ile tükendiğimin resmidir.
Söyleyecek sözüm yok.
Ezberlettiğin yokluklar sebebimse
Nefret bu saatten sonra umudun ismidir.
Aşkından ölmeye yüzüm yok.
Tut ki sevdim seni.
Geceyi yazdım duvarlara.
Ararken sokak sokak belamı
Tut ki düştüm acıların ortasına.
Hissedecek misin?
Gökten üç elma düşmüş.
Biri bu şiirleri yazanın başına
Diğeri şiirlerimi okuyanın…
Üçüncüsü de
Bütün şiirlerimin sahibesinin kafasına,
İçimi acıttığı oldu,
Umarsız sevdalarım.
Gülümseyen yollara dalarken
Yorgun bakışlarım,
Bir gönül kafesinde
Duymadılar sesimi
Dışarıda yağmur,
Evimde sen,
İçimde sevgin.
Hayattan anlayanlar bilir;
Çok şey gerekmez
Mutluluk için.
Neler ettin bana böyle!
Aklım başıma gelmiyor.
Ne yapsam, etsem,
Gönlüme söz geçmiyor.
Allah’ım bu ne güzellik!
Bir gün sonum
Bu hayatın elinden olacak.
Aldığım nefes yetmiyor
Dar geliyor sokaklar
Bir yanım Ezel
Öte yanım Ebed
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!