Sitem etme!
Aç radyoyu ya bir şarkı dinle
Ya da bağıra çağıra kendin söyle.
Yapacak bir şey yok.
Hiç olmazsa hükmet sessizliğe.
Yürüdüğüm hüzündü.
Sitemler vardı adımlarımda.
Nefes çalmak gibi maziden.
Ve varlığın hayale büründü,
Az önce Şair Cem Sokakta.
Aklımda son bakışın
Ne umutlar harcadım
Asırlar sürdü sanki
Bazı an zaman durdu sandım
Uzaklara karışırken varlığın
Yalandan yaşamışım
Hissediyorum!
Çabaların sonucu bu!
Nihayet kaybediyorum seni,
Yüreğindeki minicik yerimi de
Böylece siliyorum şimdi.
Ne varsa özlediğim,
Ezberlenmiş hasretler
Issızlığa seferim.
Her neyse sitemim,
Eşkıya yolları kesen
Nereye bu yürüyüşler?
Oysa sorsalar birkaç zaman önce
Hadi canım! Derdim.
Hatta gülüp geçerdim!
O vakitler seçenek bile değildin.
Büyük söylemişim.
Düşünüyorum da şimdi
Sonra hayat devam etti.
Olduğu kadar,
Olabileceği kader.
Mevsimler hep sonbahar rengi.
Bu şehir öksüz,
Ülke eksik.
Gidiyorum alıp yalnızlığımı
Geriye bıraktığım umutlar
Hiç yaşanmamış hatıralar
Sokak sokak sinmişken
Seninle tüketiyorum
Yüreğime inat mısraları.
Bir yerinde zamanın
Aklım üşüdü
Ayazında yokluğunun
Hangi sokağına baksam
İstanbul'un
Senden bir parça
Sorsaydın eğer,
“Neden ben” deseydin,
Kaçınılmazdı derdim.
Güzelliğin malum,
Doğallığın eşittir tatlılığın
Gönlümü gülüşünle doyururdum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!