Ben sustum,
O sustu.
Bir akşam üstü
Kızıllığında ufkun
Çığlık çığlığa konuştuk.
Yalandık varlığımızla,
Acılar saydım, az geldi parmaklarım.
Ömrümden ömür aldı,
Elim boğazımda yaşadıklarım.
Bir güzelin gözlerinde yiterken yarınlar
Adını ezberledi suskun dudaklarım.
Sen sormadın,
Ben söylemedim.
Bir suskunluk çağıydı,
Can çekişirken altında
Enkazı sessizliğin,
Sen duymadın,
Yokluğunun doğurduğu günler gibiyim bu aralar.
Öyle umarsız, öyle bedhah…
Azıcık merhametin varsa gel, son ver acılarıma.
Utanıyorum hislerimden, hissettiklerimden.
Ne işim var benim bir sevdanın yalnızlıklarında.
Göğsüm sıkışıp, nefes alamadığım zaman
Gözlerim kararıp, başımın döndüğü o an
Şimdi düş kırıntıları koca maziden kalan.
Güneş dürülmüş, gün can çekişirken
Nedir ömrümde bu sürgit bu talan?
Kiminin hasreti geçmişin külleri
Kiminin gururu kaybetme iradesi.
Oysa tüm hayaller yıkılmak için değil mi?
Mutluluğun kapıları duvar.
İçinde sevdiklerin kalesi
Sana yine yollar
Ağlamasını da bilirim
Lakin değiyorsa…
Kırar dökerim
Daha olmazsa
Zararı kendime veririm
Ama kanımda akıyorsa…
Gözlerime bak tatlı kız...
Nasıl da için için yanıyor..
Ben avare aşık sen güzel hırsız...
Çalmak için kalbimi..
Gözlerin daha ne bekliyor? ? ?
Sen baktın ben gördüm.
Ben sustum sen güldün.
Sır oldu güzelliğin bölündüm
Azaldım yavaş yavaş sen büyüdün.
Maziyi hatırladım küstüm.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!