Sen hiç öldün mü?
Yaşlanıp hayaliyle onun
Biçare kaderin önünde
Boynun büktün mü?
Bir zaman yanarken
Işıl ışıl yarınların nezdinde
Seni sana anlatmak.
Benim gözümle
Benim yüreğimle
Seni yazmak
Gönlümdeki yerini
Şu birkaç mısrayla tarif etmek
Çarpacağın yeri biliyorsun değil mi?
Seni güzellik seni!
Baktığında aklımı alıyorsun,
Güldüğünde canımı…
Şu an aklından bir şey geçti mi?
Hani “oh olsun” der gibi!
Meylettim gözlerine
Pişman değilim.
Yine öyle baksan,
Yine kastetsen gönlüme,
Hiç düşünmem,
Yine severim.
Ne günler yaşadık seninle
Dertlerin bizimle işi ne?
Sen bakma böyle düştüğümüze
Ellerin bizimle işi ne?
Hiç mi kahrolup söylenmedik?
Sen gecelerimin karası
Sen tel tel saçlarım akı
Her aldığım nefeste
İçimi acıtan gönül yarası
Nasıl desem?
Nasıl anlatsam?
Adını sustum.
Konuşmayı unuturken
Hayalim oldun.
Hasretimi avuttum.
Açtığın yara,
Kanıyor hala.
Sevmiyorum ki.
Hem aşk dediğin nedir ki?
Hormonların kaderle dansı
Belki aklın yürekle imtihanı.
Kim bilebilir ki?
Dün var olan bugün olmuyorsa
Bin hata yapsan
Affedebilirdim.
Defalarca kırsan
Hakediyorum diyebilirdim.
Ama bu olmamalıydı.
Güneş böyle batmamalıydı.
Ellerim titriyor seni yazarken,
Aklımda olasılıklar,
Adaleti dünyanın.
Nerede şimdi ömrümden yırtılan sayfalar.
İçim sızlıyor seni yazarken,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!