Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

Gölgeninin üzerinden atlamanla baslar
Kendi kendini bulman,
Özgürlüge ilk adimin

Icine dogdugun hayat
Belki esaretin bir kurbani

Tek güzellik vardir
Görebiliyorsan eger
Bakmakta yetmez
Kör ise gözler

Kararmis gönüller

Hayat
Hayat kirikligiyla dolu
Ama bir türlüde
Kopmuyor,kopamiyor
Kopmamalida

Sen hayalimdeki sevgili
Hem varsin hem yok gbi
Kaybolan umutlarimin
Tek ve son varisi

Hayat bir mucize

Hepimiz kardesiz bu dünyada
Bakma sen renklerine,irklarina
Dilleri,dinleride hic fark etmez
Katarlar zenginlikler yasantimiza

Teneffüs ederiz ayni havayi

Yaziyorum yazdikca
Hep seni yanliz seni
Bu nasil bir ask imis?
Mahkum etmis kalemimi

Yaziyorum yazdikca

Biz bu dünyayi yaratmadik deyip
Cekilemeyiz bir bir kenara
Bir nevi bizde sorumluyuz
Yapilanlardan ve yapilmiyanlardan

Bizde bu akil,beyin var ise

Insanoglu neden böyle
Her seyi düsünür kendine
Aklina gelmez bir an
Karsimdakide bir insan

Yanliz bende,bende olsun

Anlamak mümkün degil
Sinsi güclerin niyetini
Anla(ya) miyanlari

Kendileri birlesir iken
Digerlerini parcalamalari

içimdesin içimdesin
gözlerinle içimdesin
bana öyle bakma
içimdesin
yanmamak tutuşmamak
elde mi sandın? ...