Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

Yetti artik yetti
Su dünyanin kahirlari
Acab ne ki,neydi ki sucumuz?
Onlarca acilar da cabasi

Varken sevmek,sevilmek

usulca sevsem seni
usulca
ne olur?
sessiz sedasız
bir ben bilsem
bir de yürek

Umutlara bal caldim
Acilarima inat
Yinede faydasi yok
Cogaliyorlar kat kat

Göz yaslarim sürünür

Unutamam,unutamam
Sevdalanmisim bir kere
Yalnizliga dem vurmussam
Sebebi sensin elbette

Bu kalp senin icin atar

Alma viran gecelerimin ahini
Cikar bir gün senden aheste aheste
Inan bana,yinede kiyamam ben sana
Kirik düslerim sahibi olmus olsanda

Yanlizliga terk edimis her anim ise

Sen,evet Sen
Ne varsin ne yoksun
Evet,ne varsin nede yoksun
Beni anlayana ask olsun

Sahip olamamak

Mavi düslere bogdun beni
Yalan hayaller aleminde
Masum gönlüm,
Öper,öper iken umutlarimi

Cizilen sandim

Harcadim ömrümü bosuna
Berlin sokaklari sahidim buna
Yaklasirken her nefesle sonuna
Nihayetinde ciktin benim karsima

Zamansiz olsada,olmasada

Sevdim seni sevdikce
Göz önüme geldikce
Böyle aska can kurban
Bence yetmez az bile

Sensiz hayat bir cile

Basimin bas belasi
Sen karartin dünyami
Dilin bir tutulsada
Kapansin onun yarasi

Hakli veya haksiz