Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

Zaman gecerken üzerimden
Arkasina bakmadan gidiyor
Acab ne birakiyor geriye?
Sanki hic umrunda degil

Disina cikamam

Artik hayatta bir tat bulamuyorum
Ben neden yasiyorum diye soruyorum
Bos seylerde teselli ariyorum
Bununda bir sonu yok,biliyorum

Ömür boyu calistim,cabaladim

Acilin,sacilin
Her sey memleket icin
Demokrasi adina
Kargalar bile güler buna

Gözü Avrupada

Fark etmez
Isterse gecit vermesin daglar
Ben onlari icimde coktan yikmisim
Insan,insan olduktan sonra

Ne fark eder?

Bir yar sevdim kalbi bende
Sakliyorum yüregimde
Ondan baskasi giremez
Cikmakta degil elinde

Bir yar sevdim ruhu bende

Karsi gelme düzene
Koyarlar seni kafese
Bülbül olsanda,olmasanda
Bilirler öttürmesini yine

Bunun adi demokrasi

Uyku tutmaz gözlerim
Saga sola dönerim
Bak,seher vakti gelmis
Hep aklimdasin benim

Kalktim,gittim bakmaya

Harcadim ömrümü bosuna
Berlin sokaklari sahidim buna
Yaklasirken her nefesle sonuna
Nihayetinde ciktin benim karsima

Zamansiz olsada,olmasada

Yalan,yalan,yalan
Cim Bom haric hepsi yalan
Bak yine tarih yaziyor
Gönlümüzde yatan aslan

Atiyor,atiyor,atiyor

Aglamanin sonu yok sevince
Gülmenin sansi yok gelmedikce
Cekecegim askimin kahrini
Bu ömür böyle sürüp gittikce

Hatti hesabi yok hasretin