Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

bir öpücük kondurmak isterdim zamana
ah bir bilebilseydim ne olduğumu
noktamıyım virgülmüyüm
kaderin kara sayfalarında
yazılırlarken yellerle umutlara...

Tükendi gözlerim seni aramaktan
Tükendi ellerim sana yazmaktan
Tükendi umutlarim seni sensiz yasamaktan
Nasil diyebilirim ki askin arkasindan,
Kafi bana,haberim varya varligindan

Elimde sihirli bir degnek olsa idi
Üc seyi yok ederdim
Birincisi parayi
Ikincisi dinleri
Ücüncüsü egoismi

bin dert bin kahır
sevmeye durmasın yürek
kayalar düşer üzerine
ölümle kalım arası misali...

çaresizliği öpmek geliyor içimden

unutmak mümkün değil ki
seni sensizliğinden ötürü
o bakışlarını o gözlerini
olunca hep görür gibi...

gittim ta oralara

O baska sen baska
Anlamak anlasilmak
Zor cok zor imkansiz belki
Icimde bir dar agaci

Asildim sorgusuz sualsiz

can tanem dedi yürek
istesende istemesende
sensizliğime düşsede dem
bilirmisin sen nedir sevmek? ...

can tanem dedi yürek

hayat değil ki bu sensiz yaşamak
hayaller de kurup avunup durmak
bitmiyecek gibi ömür denilen
bir şaka yapsa da şaşırıp kalsak...

adını koymuşlar aşk ile sevda

Hayat mücadele yine mücadele
Bazen anlamsiz gelsede
Insan akliyla,mantigiyla
Gelebiliyor üstünden istedikten sonra

Kücük seylerle mutlu olmak

Vazgec deme gönlüm
Solmasin icimdeki gülüm
Raziyim ben kadere
Gülmesede iki gözüm

Bu dünya aci dünya