Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

Seven gönül kiskanmaz
Kendine güveni tamsa
En ufak bir süphe bile
Gölge düsürür sevdaya

Mutluluklar azap olur

Tipis tipis gidiyorsan
Ömürde denen su yolun
Önünden,arkasindan
Sikayetinde olamaz o zaman

Cikarcisin sen cikarci

Her aşk bir cefa
Yalnızlığa vurulan bir dem
Hüsrana uğruyan hayallerde
Buluyor kendine bir mekan

Tozu dumana katmış bir ömür

Varligin icinde yoklugu yasamak
Ac gözlülügün tam danizkasi
Hep bana hep bana hep bana demek
Bu düzenin hem anasi hem babasi

Büyük sözü dinlenir

Kolaymı sevmedim demek?
Yenik düştüysen yüreğe
Ya göz yaşlarına ne diyeceksin?
Onlar neyin nesi,onların günahı ne?

Geceler ıssız,geceler zindan

Seviyorum sevdikçe
Şu elin gurbetinde
Gözlerden ırak
Yokmu bana bir çare? ..

Ağliyorum ağladıkça

Askin kanunu bu
Sevmek gönülden
Karsiligi yoksa
Yakar yürekten

Gecerken görürdüm

bir öpücük kondurmak isterdim zamana
ah bir bilebilseydim ne olduğumu
noktamıyım virgülmüyüm
kaderin kara sayfalarında
yazılırlarken yellerle umutlara...

Tükendi gözlerim seni aramaktan
Tükendi ellerim sana yazmaktan
Tükendi umutlarim seni sensiz yasamaktan
Nasil diyebilirim ki askin arkasindan,
Kafi bana,haberim varya varligindan

İnsanoğlu sapıtmış
İç dünyasında
Dış dünyasında da
Yoksa niye bunca eziyet?

Kıyametin ön sezilerimi?