Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

içimde
ki
acıyı
boşluğa
bırakır gibi oldum
duyunca suçsuz insanların

Ayaklarimin önüne koyulmus
Sonu gelmiyen yollar
Isrer doguya git ister batiya
Yetmiyor,dar geliyor onca yillar

Sehirde asfalt,köyde toprak

Yetmiyor zaman
Hiç bir şeye
Bazen hayal kurmaya dahi,
Hele
Yarım kalan rüyalara ne demeli,

İnsan yaşadığını ölümle
Anlıyor aslında ancak
Yeri göğü acı sarınca,

Yoksa

İnsan
Bir an kopup gidiyor
Sanki boşluğun çok umrunda da,
Bu
Geriye dönüşü olmayan

kahırından ölen bir talat vardı
seni sevdi desem inanırmısın
gelip geçen zaman ömrünü yedi
hiç gülmedi desem inanırmısın...

mutluluğun adı çıkmıştı aşka

bende mi
kahır mektubu yazayım?
yokluğunda sığındığımın
göz yaşlarıma..
umut derken,
yanlızlığa

Hayat kalır ben göçerim
Başka şansım yok bilirim
Sanki ben bir hiç bir şeyim
Kahır olsun yazan çizen,

Biz
Öyle şiir yazamayız
Soyunsun
Çırılpıplak,
Üflesin

ben sen değilim
olamam da
ben tersinden gider iken
sen yüzersin nehirle,

benim adım talat