Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

Ne bulurum ben sende?
Soruyorum kendime
Bu nasil gönül ise
Konar istedigi güle

Yanlis anlama beni

Anlaşılmadan göçüp gitmek
Şu
Dünyadan
Belki de acıların en acısı,
Anlama/yın beni

Dünya dönüyor,dönüyor
Insan anlamiyor,anlamiyor
Aklim sasiyor,sasiyor
Neden bunlar oluyor

Hic bir seyi begenmezler

sabret diyor gönül sabret
kopsa da bir gün kıyamet
ne sen bilirsin ne de ben
özlemlerim demet demet...

söylemez daha ne kadar

İki arada bir derede kalmışlık
Şu hayat
Kırbacı
Sonsuzluğa bir kıyak
Bağırtırlarken bizleri cıyak cıyak

Güzelliğin
Artık bir şansı yok
Olamaz da
Var iken
Varlığın,

Herkes güzellik ister
Amma velakin velakin
Kimse başlamaz kendinden
Bekler durur ondan bundan,

Yalana kuyruk takılmış

sensizliğin duvarlarına
diz çökmüş
umut..
kederin elçisi
gibi
duruyor zaman..

Berlin' de
Bir karlı cumartesi günü,
Biraz da soğuk,
Nihayet
Dedirtecesine,

Hayat
Bir kaşık umut
Yaşamanın kahrında
Ömür geçip gider
Kalırsın tek başına,