Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

Sensizliğin bende var olduğundan beri
Yokluğunu bir tek ben bilirim bir de ben
Kollarımı açsamda her gün gökyüzüne
Ah bir bilsem neden,
Güneşin bana doğacağı yok gibi yok gibi,

ne gerçeğim ne hayal
ne heceyim ne kemal
ah bir bilsem ben neyim
durumlardan bir zeval,

ne eğriyim ne doğru

Ah bir kus olsam!
Örgürlüklerle bogussam
Simdi ise bir insanim
Esir olmus dünyalarim

Kanunu var mahkemesi

Bir baktim gecmissin yanimdan
Farkina vardim sonradan
Sen önde ben arkada
Bu bir rüyamiydi acaba?

Ne olursa olsun bence

Bu millet
Ah bu millet
Aslında insanı meçhul
Tersine dönmüşluk karakteristik
Kendinde kaybolmuşluk

ne
varım
ne
yokum
senin sayende..
bırakta uçayım

Yazılmak diye bir şey var
Yanlış gönül/ler/e
Gündüzü gece
Yazı kış yapan,

Bıraktım ben kendimi
Zamanın kollarına
Nasıl olsa umut yok
Bu saatten sonra da,

Kaderin karşısında

Akbabalar,
Selam olsun benden size
Firsat lesleri,
Yüzsüzlügün zirvesi
Karaktersizliginizin ta kendisi

Ellerini istediğin kadar
Aç
Boş kalacak
Muhakak
Her seferindeki gibi,