Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

Gitmekle
Yok olunulmuyor ki hiç
Varlığın
Perçinleşmiş yüreğe
Gelmese de akıl

sitemim var sitemim umuda
o da artık uğramaz oldu mıntıkama
nasıl bir şanssa bu acep acep
müracaatımı da yaptım çoktan yalnızlıklara,

cevap gelmez gelse de neyime ki icab

Kirpiklerimin arasına sığdırdım seni
Arasıra nemli,
Gün batımı
Hep
Göz kaş arası

Unuttum
Nasıl desin ki seni şu yürek,
Var iken
Onca hecelere
Bel/l/enmek,

sen
erişilmeyen bir dünyanın kraliçesi
uzaklığa yakınlık katan
tüm cümle alem karşı gelse de
sanıyor musun
ki

bir yaz günü soğuk Berlin'de
uzaklara dalan bakışlarım nerden nereye
kurçalarken hayallerimi
sensizliğimle örtülmuş gibi tüm güzellikler sanki...

yalanlar parçalayamaz ki gerçekleri

ben bir hiçim
yokluklar da var olan
ben bir çığlığım
sessizlikte kaybolan
ben
zamansız bir vakit

sen yoksan sayma beni var
görüntüm yalana bir zam
ben yoksam yokluğum bir kar
gölgem de gerçeğe bir dam...

boşluğa hakikatta dar

yolun sonu görünse ne gezer
yazılan hep dert ve keder
bir kaybım da yok olmaz olamaz
sen yoksun sen yoksan eğer,

bugünler de geçse ne fayda

kahıra dert kat
yetmedi mi biraz da acı
çileği de olsun hüzün
bak o zaman nasıl gülecek yüzün,

kim bilecek