Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

Yetecek kadar yokum
Daha ne ister
Ki
Ömür
Kamçılanmış ruhlarda,

Sussam da olur
Nasıl olsa duyan yok,
Zaten
Gözler de kör
Gönül diyarlarında,

bugün günlerden çarşamba
nerden bilem belki cuma
belki salı belki pazar
ne fark eder söyle bana
yoksan senin yokluğun da...

su gibi akan şu zamanda
tutunamadım bir türlü yokluğun çırasına
zapt etme beni ey umut
günlerden hep yalnızlık,

sanıyor musun ki ikrar etmiyorum

günlerden sen artık
sonsuzluğun çehresi gülüyor
geçmiş geçmişte kaldı
kalp kalbe dokunamasada..

kim bilir

Herkes gibi ben de
Gelip geçiciyim
İşte bak geldim
Geçip gidiyorum,
Ne kaldı ki

İçini bir hüzün kaplar
Acı ile karışık
Saf dışı kalmışsındır artık
Umutta kapkaranlık,
Dilin tutulur

İnsan
Bazen bir merhabaya dahi muhtaç olur
Bazen iyi günler de
İyi gelir
Aslında,

dertlerin toplamı gurbetin eli
gelmek var gitmek yok kaderin şekli
özlemlerde hasret yüreğin bengi
çıkmaz sokak bitmez yalanlar sinsi...

umut kapısıydı tükendi bitti

Var mısın ki
Yokluğun ibra edilsin
Kazılan bir hiçliğin kuyusunda,
İçine düşme zorunluluğu
İcabı,