Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

boş versekte olur artık
sanmayın öyle olacak,
nefes al soluk ver
umuda bol kepçe,
yıkın
nasıl olsa sizin değil

Yaşıyor gibi yap zaten bir ölüsün
Gülüyor gibi yap zaten için
İçin için kan ağlıyor
Seviyor gibi yap
Zaten sevilmiyorsun

Düşündükçe kaybettiklerimi
İçimi bir hüzün bürüyor
Ne güzel seylermişsiniz sizler meğer
Şu kötü dünyanın nadide eserleri,

Karanligin sessizligi
Yüregimin sensizligi
Bulusmuslar bir gece
Iciyorlar gizlice

Ben ise kivraniyorum

güzelliğine kurban olduğum yar
sanmıyorum aklına geleyim hiç
neyliyem kaderin bir taksiratı bu
olsa da can canana hep muhtaç...

bohçaladım tüm umutlarımı yar

Ömrüm hayat bulsun güzelliğinde
Ama nerde nerde o kader bende
Yazılan çizilmiş dertte kederde
Ya ben erken doğdum ya da sen çok geç,

İçin kan ağlasa ne gezer
Bu
Kimin umrunda ki
Bunu ancak
Yaşarken ölen bilir,

meğerse
hammalıkmış hayat
çocuksu gözler
çoktan
yorgun düşmüş
özlemlere kürek çekmesi

Sen beni
Hiç hesaba katma
Varlığım katmerli yokluk
Dört duvar arasında sıkışıp kalmışlık
Dert hanesine üç günlük

Bak gözüme,gözüme
Gireyim su gönlüne
Birakayim bir tohum
Filizlensin sevgiye

Olsun bizim bu sevgi