Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

sevmenin aklı yok fikri de firar
arama boşuna zamana zarar
neylerim gönül bu hayaller kurar
sen sevmesen sevme daha ne kadar...

gerçek yürek bilmez vazgeçmek nedir

yaşam
bir lokma ekmek
bir tutam umut
sevgiye dair ne varsa,
gerisi yalan dolan karşımıza çıkan
söyler misin

beni benden istemesinler
benim verilecek hiç bir şeyim yok kadar
hayatımın ömrü de kısa mı kısa
ister tartıya koysunlar isterse koymasınlar,

ruhumu canımda sanmasınlar

can tanesi,
bilirmisin nedir?
içindeki boşlukta yüzmek
kanatların kırılmışsa eğer..

can tanesi,

kimseye sormadım seni severken
dünyanın halinden sana bana ne?
kim ne derse desin umrumda değil
sen yüreğimdesin yaşam bahane...

anlıyan anlasın benim gülümsün

öyle sevmişim ki umuttan öte
dünyayı verseler vazgeçmem yine
sen kalp de ben yürek farkı yok bende
ikisi de mahkum gönülden yare...

sanki hapis olmuş bitmiyen çile

dünya alem bilsin sevmek ne çare
o da kafi değil artık mucize
sizlere ömürmüş kavuşmak yare
bu saatten sonra gülmek neyime...

dünyamız yabancı kabul ne çare

eskiler güzelmiş
belki çocuktuk diye
büyüdükte halt ettik
içine dışına her yere...

gülmek te artık mafiş

şu yokluk varlık gibi
vaktin vatansız hali
bir döngü çerçevesi
buna hayat demişler...

ömür zapt etmiş gibi

kaderim de seni tanımakta varmış
olurken tüm güzellikler bana yabancı
ne eylersin gönül bu sabahın akşamı
alsa da beni benden yarınların kaygısı...

gözlerim yolda kalmasın da ne yapsınlar