Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

sabahların da bir cilvesi var
güneşi arkasına alarak
kucakla der gibi beni umutla
bilmez mi ki gölgesi kaçınılmaz yar,

hangi bahaneyi uydurursan uydur

Yeteri kadar yokuz
Varlığımıza hiçe bölsek
Ne gezer
Sıfırla
Çarpsak

kimi yıl der kimi sene
takılmışız bir çembere
bir bakmışsın sonu gelmiş
sevinmekte neyimize,

yiyoruz ömürü bir bir

Hiç yokum aslında,
Varlığım üç günlük ömrün zatı
Ona
Da
Ben demişler

Berlin' de bir gece
Mesela,
Neylersin
Dökülse de özlemler
Birer birer

bugün de geçip gitti
yarın da geçecek elbet
sayma nimetten kendini
yok sende de bir hikmet...

git gidebildiğin kadar

Yalnızlığımdır benim mekanım
İçinde seni dolu dolu yaşadığım
Yoksa sensizlik nasıl çekilir
Şu alemde
Hem gerçeğimsin hem yalanım,

Mahlukat olarak gelmişik şu dünyaya
Başımız bir türlü değ/e/medi göğe
Daha ne ister ki şu insanoğlu da denen
Bir kalbi bir yüreği de olmuş olsa da,

her millet kendini akıllı sanar
her insan gibi
en iyidir
en yücedir
en güzeldir
en büyüktür

Karanlığa dem vursam ne gezer
Gurbetin sılası olur mu
Ki
Hiç,
Bekleme gölgelerimin