Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

Boş vereceksin hayatı boş
O zaten seni bir gün boş verecek
Gülüp geçeceksin her şeye,
Neden ağlayacakmışsın ki,
Zaten gerekte yok...

Kalbe niyaz eyleme
O bildiğini okur durur
Dünya da denen şu cihan
Diz çökmüş önünde ağlıyor,

Sanarsın bir yoldaş bir arkadaş

Inanmak istememistim
Kader beni de kandirdi
Bosuna heveslenmisim
Ask tiklayinca kapimi

Yüzüm ne zaman güldü de?

yaşamak nedir ki yokluğun varsa
ölümle eş değer sanki bir ceza...

tatmayan bilemez her anım cefa
yontsam da acıyı yine yok fayda...

bazen gül
bazen gülümse
bazen kahkahalar at
bazen de seviyorum de
ne kaybedeksin
ki

gül aynasın zaman
güzelliğine kurban
mekanlarda çark etmiş
gerçekler olunca ziyan...

sevmenin hali başka

Çalsan da ömrümü benim
Aklım sende kalır sende
Demiş ise gönül yarim
Aşkla vurulmuş her hece,

Yaşıyoruz işte
Bir ömre mapus
Ertesi
Cıyak cıyak
Meçhuliyete mahkum
Uyduran uydurmuş

Ölsem ne fark eder
Yokluğuma bir ipucu mu
Yalana çarmıh çaktım
Hakikatın bu son soluğu mu,

Dağ başında kalmış gibi yalnızım yalnız
Sanki kimsenin umrunda şansızım şansız,

Yaşam hayata ne bir kazık ne de bir tafra
Gül desem güler misin acep bu saatten sonra,