Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

insanoğlu
bu,
ne desen boş
ne etsen hoş
sanarsın bildiğini okur
halbuki ders aldığı da yoktur

öyle sevmişim ki umuttan öte
dünyayı verseler vazgeçmem yine
sen kalp de ben yürek farkı yok bende
ikisi de mahkum gönülden yare...

sanki hapis olmuş bitmiyen çile

hangi şekilde sevsem gülemem
o kadar acı yalan diyemem
gerçek hakikat nasıl bilemem
sanki der gibi artık gelemem,

yaşamak güzel varlığı kadar

İnsan/lar/ı hesaba katma
Kendine yazılmış kitaplarında
Varmış gibi yap
O
Kadar,

Ben
Seni/n
Varlığını seviyorum
Varlığını,
Ne fark eder

Hayata bir çizme takılmış
Dar olmuş
Ne fark
Eder,
Rengi de

bugün de geçecek elbet
geriye kalacak olan ebediyet
daha ne beklersin
koptuktan sonra kıyamet,

yap bir bohça y/alana

daha ne gerek
var iken sevmek
bırak dönsün dünya
sonsuzluğa dek...

bugün varsak

varlığım
ne eklesem ki acep
ben ben olayım
olmayayım başka şeylere celep...

yokluğum

o
kadar
bu
kadar
şu
kadar