Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

Altmış yedi yılı yaşamışlığın
Bir hatırı vardır elbet
O güzel günlere hitaben
Bir varmış bir yokmuşa gider iken,

İki ihtimal vardır
Ya beceremiyorsundur
Ya da istenmiyorsundur,
Birincisine itirazım yoktur
Olamaz da

diploma biploma
nerelerdesin acaba
belki de hiç olmadın
kandırıldık galiba,

tek çare tek çare

Hayatın kendisidir
Ölüm
Filizlenmiş umutlarda
Anın yokuşu
Yok oluşu,

anladım sevmiyorsun
yokluğuna çerez mi gerek
lazım sanıyorsun
ben
içimde
yaşarken seni

Benli bir zaman geçip gidecek
Sensizliğin acısını yaşayarak
Kavuşmak bir umutsuzluk idi
Yarınların kıskacında
Seni bekleyip durdum boşuna

Ne bulurum ben sende?
Soruyorum kendime
Bu nasil gönül ise
Konar istedigi güle

Yanlis anlama beni

Anlaşılmadan göçüp gitmek
Şu
Dünyadan
Belki de acıların en acısı,
Anlama/yın beni

Dünya dönüyor,dönüyor
Insan anlamiyor,anlamiyor
Aklim sasiyor,sasiyor
Neden bunlar oluyor

Hic bir seyi begenmezler

sabret diyor gönül sabret
kopsa da bir gün kıyamet
ne sen bilirsin ne de ben
özlemlerim demet demet...

söylemez daha ne kadar