Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

Ne sandın ki sen kendini
Esir almışsın tüm alemi
İnsanoğlu işte
Tüm saçmalıklara dahi meyilli,

Dehseti
Gördüm
Yasadim
Hissettim

Her an

ne ben seni seveyim nede sen beni sev
ne ben ateş olayım nede sen bir alev,

düşün ki hiç olmadık dünyaya doğmadık
söyler misin o zaman nerde olacaktık,

Hayat dedikleri
Ne salata
Ne turşu
Ne de cacık
Sürülmüş önümüze

eh güzelim güzelim
ben senin eserinim
gönül verdim gönlüne
ne yaşar ne ölürüm...

ah canımsın cananım

çeksin ceremesini can
ben seni yine severim
şansımız var mı ki bizim
ağarırken günlere tan...

nasıl sanayım güzelim

biliyor musun sen
sızi ile acı arasında ki köprü nedir
biliyor musun sen
özlemle yanarken hasretlik nedir
biliyor musun sen
her gün doğan güneşle ölmek nedir

çelişkiler arasında zırvalayan bir hayat
gerçek ile hakikat arasında apışıp
kalmış
bize ise tek uymak kalıyor
azında bollukta çokluk
çoğundan ise varlığa koltuk,

Sanki ambargo konulmus
Gözlerime sevdigim
Ah bir bilsem,bir bilsem
Nerelerdesin simdi?

Bakislarim öksüz

Seni sevdiğime sakın inanma
Sana gönül verdim
O
Kadar,
Bilir misin sen