Biliyorum, her yüz bir aynandır
Her ses, içimde saklı bir yankı
Ve her yürüyen,
Kendi alın yazısının sessiz okuru.
Bilirim ki; birilerine kırıldığımda
Kendime boyum bükerim aslında
Birine sustuğumda
İçimde çoğalır, hep sessizliğim
Anlıyorum, kimse tesadüf değil
Bu menzilde, her bir karşılaşma;
Ezelden yazılmış bir hikâyenin,
Zamanda yer bulmasıdır aslında
Bu yüzden ne giden için isyanım,
Ne kalan için beklentim var.
İnsan insana değil, takdire yürür
Sonunda herkes,
İçindeki sırra varır, kendi halince…
Kayıt Tarihi : 17.05.2026 22:34:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Denizli




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!