Tahta Kaşık Şiiri - Aykut Kınay

Nefstir seni yola koyan.
Bak, önünde karga uçar.
Koca ağzın taş döşemiş,
Oynat, çıkmaz altın dişin.

Eğri sözün yükü ağır,
Katır olsa onu atar.
Üç kuruşluk yalan dünya,
Küpe taksan kulak sağır.

Süs görene hak görünmez,
Kara tavuk horoz olmuş.
Sen kendine yazık etme.
Kalk, gidelim boş sofraya.

Girdik işte küfe yanık,
Kanbur sırta ecel azık.
Döndük, aldık hepsi kazık,
Gâni gönlüm tahta kaşık.