SEN VE BEN
Sen dağlardan doğan tertemiz hayat suyum,
Ben bozkırda bir damla yağmura hasret çorak toprağınım,
Sen sine bahçemde açan taptaze çiçek ordusu,
Ben çöllerde kokuna hasret kayıp askerin,
Teselli etmiyor o güzel anılar,
Teselliye yetmiyor tatlı sözler,
Gönül hep seni ister, seni özler.
Ne olur çabuk dön gittiğin yerden,
Sevgilim yoksa sildin mi beni kalbinden?
Yaradan'dan seni diledim
İsmini aklıma ekledim
Kafamda herkesi eledim,
Ben sensiz hiç gülemedim.
Mutlu musun olduğun yerde?
Geceye haz etmezem
Uykuya hasret giderem,
Gündüze meyl etmezem
Rahata haset ederem,
Yâr ömrüme düşman mısan?
Her vakit peşinden ah ederem.
Bir nazardır yüreğimizi yakan,
Ateşi ile küle döner ruh, beden,
Umuttur ocağında odun diye yanan,
Gözyaşı dediğin tüten acı duman,
Sevda ülkesinde geçerken zaman
Çile bahçesinde sefa sürer canan,
Sevda dediğin yâr demek
Sevda dediğin yar demek,
Doğan kamerde, batan güneşte onu görmek,
Gergef gergef desen desen yüzünü örmek,
Hasret, sabır, çile çölünde sefasını sürmek,
Uğruna ümit atını uçuruma sürmek.
"Günün nasıl geçti?" diye sordu bana işverenim,
"Bütün günüm seni sevmek mecburiyeti mesaisi ile doluydu" dedim.
Ve ücretimi beni sevebilmen ihtimali umuduyla ödemiştin zaten.
Sevdana düştüm düşeli çocukların maskarası oldum,
Sokak sokak seni ararken taşlara tutuldum,
Yaralandı başım, gözüm, sırtım, tek yoruldum,
Kuş olup yolunda uçarken sapan taşlarıyla vuruldum,
Kırıldı kanatlarım, ben gibi viraneye kondum.
Sevdana düştüm düşeli çocukların maskarası oldum,
Yosun bağlamıştı her yanımız
Üzerinde taze kır çiçekleri açan,
Boydan boya serildi sevdamız
Üstüne mutluluk sofrası açan .
Düzde harman kurarlar,
Akşam saman savururlar,
Bu ne yaman kanundur,
Güzel yar seveni vururlar.
Taş üstünde çiçek açmaz,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!