Sen arifsin, bilirsin
Kim acı, kim şirin,
Sen arifsin, bilirsin,
Kim sadık, kim hain.
Sen arifsin, bilirsin,
Aşk sen demeksin, sen de aşk,
Nereden bilebilirdim sevmek
Denen şeyin en ağır yük
Olduğunu ve en yakıcı ateş,
Hem de her gün ızdırapla ölmeye eş.
Olsun razıyım, bağrımı o gözlerinle deş.
Payin getürdü nevbahar mevsümün,
Mui tenünden dökülür çiçege miskün,
Destin deyünce meyvalar yeşerttün
Hizmetündedir arza birkaçın geda miskün.
Sen ben gibi sevemedin,
Ben sen gibi olamadım,
Sen ben gibi özlemedin,
Ben sen gibi uyuyamadım.
Olsun be orkide çiçeğim,
Senin yerine de severim,
Aşk, sevda, sevmek, vurulmak nedir
Sen bilemezsin küçüğüm,
Her an beynine resmini asmak,
Izdıraplarla dolu dalgaları aşmak,
Ruhunu bir anafora atmak nedir
Sen bilemezsin küçüğüm.
Unutmak ne mümkün
Her güzel şey sende tasvir,
Görmemek ne mümkün
Her güzel şey sende tasvir,
Yüzün, kokun, boyun, sesin
Sinmiş bütün tabiat huyuna,
Hani arayacaktın,
Halimi soracaktın,
Yaramı saracaktın,
Sen de yalancı çıktın.
Hani bir tanendim,
Herşey kurudu sen "elveda" dediğin saat
Gökte güneş, ovada nehir, havada imbat
Herşey kurudu sen "elveda" dediğin saat
Damarda kan, dalda meyva, sinede hayat.
Bir tek bıraktığın çiçek, gönlümdeki afet
Taptaze, budur ayakta tutan acı hakikat.
Konuşacak sözüm çok, susacak dilimi arıyorum,
Haykıracak isyanım çok, sızlanmayacak sükutu arıyorum,
Işık doğuyor zaten her sabah üstüme,
Karanlıklara karışıp giden beni arıyorum.
Belki de bunların hepsi birer bahane,
İçimde bir yerlerde kaybolan seni arıyorum.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!