Tabiatın Şifresi Şiiri - Kasım Kobakçı

Vahşi orman kuralı, affetmez zayıfları,
Yırtıcı kartal kapar, savunmasız tayları,
Şefkatsizce saldıran, mahveder sakatları,
Kışın soğuk rüzgarı, üşütür bedenleri.
*
Kanlı pençeler batar, toprağın sinesine,
Korkusuzlar hükmeder, dağların tepesine,
Sürüngenler sürünür, kurbanın gölgesine,
Karanlık çöktüğünde, gelir bak ecelleri.
*
Çürüyen iskeletler, toprağa karışacak,
Geyiklerin kanından, dereler bulanacak,
Ölümcül salgınlara, direnen yıkılacak,
Mide kazındığında, başlar hezimetleri.
*
İri ayılar gezer, inlerinden çıkarak,
Fırtınalar koptukça, ağaçları yıkarak,
Derin sular kararır, taşkınlara bakarak,
Balçıkların altında, boğulur nesilleri.
*
Direncin fırtınası, şefkatsiz sürüp gider,
İri yılan süzülür, kurbanı yere serer,
Çetin dirim kavgası, zayıfı ezip geçer.
Et arayan tilkiler, parçalar cesetleri.
*
Soyların çarpışması, tabiatın şifresi,
Bedensel kanunların, sonsuzdur zaferleri,
Fıtratın sillesinden, kesilir nefesleri.