Kan bağımız yoktu belki,
Birbirimizde bulduk kardeşliği.
Arkadaşlık, dostluk, sevgi...
Hepsinin adı Güneş'ti.
Benim canım arkadaşım,
Seni yazabilmenin güzelliğini yaşıyorum sevgili,
Hem de öylesine yalın, öylesine akla yatkın…
Ama sıradan değil, içten, derin,
Kimi zaman bir nehir gibi çağlarım,
Kimi zaman uzun bir yol olurum.
Bir fırtınayım bazen,
Adı Abdullah diye bilinir,
" Hacı Dede" deyince evde sessizlik gelir.
Başımı açık görse, başını eğer geçer,
Kapalıysak alnımıza öpücük değer.
Bir katık, bir ayran... Fazla istemez,
Zamanında yer, geciksin istemez.
Ateşten gözlerindi, beni içine alan.
Yandım senin hasretinde durmadan,
Küle döndüm yavaşça, korkmadan,
Savruldum özleminle tüm ağaçlardan.
Rüzgârda dağıldım, adını anarken,
Hiç kimse dokunamaz kalbime böyle,
Senin adın çarpıyor her bir hücreme.
Ne zaman gülsen, güneş doğar içime,
Aşkınla yanıyor kalbim her gece.
Sokaklar bile seni soruyor bana,
Gözlerim kapanıyor
Yorulmaktan, yorgunluktan,
Uyumaktan, uykusuzluktan
Hayır hayır!
Gözlerim kapanıyor
Ölüm yaklaşıyor.
Yüzünde yılların çizgisi,
Gülüyor mu, üzülüyor mu?
Çözemediğim bir duygu...
Anladım, gözlerine bakınca,
Hüznün adıydı bu.
Sonra düşündüm:"Niye?"
Senden gideceğim dediğimde
Ben bile inanmadım kendime.
Yıllar sonra bakınca geçmişe,
Daha da büyümüşsün içimde.
Bile bile gittim senden
Lanetler, küfürler savurttun yine,
Seninle geçen her günüme.
Silmeye vakit bulamadan gözyaşımı,
Akıttım içime bütün hüsranlarımı.
Sustum, sustukça büyüdü yalnızlığımın çığlığı,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!