Omzumda dünyanın yükü varken
Bir tek söz bile etmeyenle
Ne yapayım ben?
Kalbim köz gibi yanarken
Bakışı soğuk kalanla
Aşk nasıl tamam olsun?
Konuşmayanın sesi daha ağırmış,
Bunu sen giderken öğrendim.
Vedayı dile getirmedin,
Ama içimde
Uzun bir sessizlik bıraktın.
Yoluma taş koyup
“Yol budur” dedin susarak.
Söz vermedin belki
Ama umut almayı bildin,
Sonra arkanı dönüp
Hiçbir şeyi açıklamadın.
Gitmek buysa,
Bari iz bırakmasaydın.
Kırmak buysa,
Sessizliği bıçak gibi kullanmasaydın.
Sevda iki kişinin yüküyken
Beni tek başıma bırakmasaydın.
Ben derdimi geceye anlattım,
O bile cevap verdi.
Sen susmayı seçtin;
Demek ki bazı gidişler
En çok sustuğu yerden acıtıyor.
Kayıt Tarihi : 4.2.2026 10:38:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
