Susan Toprağın Ağıdı Şiiri - Yücel Özkü

SUSAN TOPRAĞIN AĞIDI
Ülkem daralmış, alamaz olmuş nefes,
Göğsünde sıkışmış yorgun bir ses,
Mesafeler düşmüş kalpten kalbe,
Merhamet, vicdan… kimin heves?

Her gün solan güller, eksilen renk,
Koparılan canlar, derin bir denk,
Bir yan suskunluk, bir yan feryat,
Acıyla yoğrulmuş kırık bir ahenk.

Taşın çiçek açmadığı yere geldik,
Toprağın küstüğü yeri gördük,
Güzellik kökünden sökülürken,
İnsan insana yabancı olduk.

Ülkem, nereden nereye savrulduk biz,
Aynı gök altında ayrı iz,
Suyu boşa akan bir yerdeyiz,
Ne umut yeşerir ne kalır iz.

Bir ses gerek bu derin sükûta,
Bir el değmeli yanık yüreğe,
Yoksa tarih yazar bizi yine
Kendi elimizle düşen gölgeye.

Yücel ÖZKÜ
17 Nisan 2026/08:51