Sus Ve Gel Şiiri - Fener Alp

SUS VE GEL

Uzaklığıdır geçmişin
Ayaklarından
saçına dizdiğin düğümler
Tırnak altlarında biriken
Kan
Geleceğin ölüsüdür
Bilemezsin
Ve
Mintanını çıkarır atarsın
Bir tablo ederidir çıplaklığım
Bir de namahrem
Göğüslerinden akar
Diz altlarından öperim
Çemberde
acı takibi hayatım
Gece nasıl çöker bilir misin?
Çökmez
Ya sen düşersin
Ya da gece diye karanlığa seni

Hangi zaman dilimi kutsal sence
Sûreti
Celallenmek olan nevrotik sendromlu hayatlar yaşarken
Silûeti
Putlaşmış kangren düşünceler
İyisimi
Biri beni vursun
Biri bizi vursun

Zafer
İki parmak arasında değilken
aşkın;
iki dudak arasında olduğunu düşünmek…
Bir nota
Ve sol anahtar
Sus
Virgül gibi haznede su
Kemalsiz
Ayarsız düşler misali
Akıyor
Ağlıyor
Tut derininden
Kanar
Durmaz bütün ütopyalar
Azlettim
Ömür törpüsü hezeyanları
Yokluk
Cehennem değil
Dibidir
Cennetin
Ki
İç içedir
Şimdi
Gözlerimden dökülen
Nağmeleri dinliyorum
Uzun hava
Susuz
Sek
Ateş kümesi
Mutant yaşamlar
Meteor selfilesi bozgunlar Düşerken
yağmura takılan gece sessizliği
Vuruldum
İnceden
Sabahın mistik kokusu
Sulanmış gözlerin Kurumuş pınarlarına dokunurken
İçinde
Kulakları sağırlaştıran
Duyulması güç bir ses
Sızı eşliği
Dairesel teğetler
Pergel ölçüsü uzantılar
U çeken hayatlar
Hu çeken benzemezlikler
Yok ile
Hile
Hiç ile
Çile
Sesin
Sessiz doğuşu için de
Kelimelerin sadeliğine
Çıplaklığına inen duygular
Yüklenebildiğin
Öptüğün bazen
Ve
Bazen dokunmak isteği"
Kötüsü mü
İyisimi
Gel
Hasretleşelim…

FENER ALP