Sus Gönlüm Şiiri - Erva Sevtap Peksak

Ey gönlüm, sus;
Çünkü her kırık, Rahman’ın gizli çağrısıdır.
Sanma ki seni incitenler kudret sahibidir,
Onlar yalnızca kaderin kalemidir.

Ey Rabbim,
Gönlümün evini dağıtanlar olduysa,
Onları da rahmet sofrana buyur eyle.
Benim kalbim yıkıldıysa ne çıkar,
Ben seninleyim deyişin yeter bana.

İncindim ya Rabbi,
Lâkin kin tutmadım.
Çünkü kin, kalbi daraltır;
Oysa Sen genişliği seversin.
Beni darlıkta pişirdin,
Onları bollukla imtihan eyle.

Bana düşen sabırsa razıyım,
Onlara düşen sevinçse yine razıyım.
Ben Senin kapında durmayı seçtim,
Onlar dünyanın kapılarını çalsın.

Unutma ey gönül,
Her yıkım bir inşadır.
Her gözyaşı vuslatın suyudur.
Ve her “niçin?” sorusu,
Cevabını aşkın içinde bulur.

Ey Rabbim,
Benim payıma rıza düşsün,
Onların payına murat.
Çünkü ben Sen’i istedim;
İsteyenin muradı zaten Sensin.

Ve burada söz susar…
Gönül, büyüklerin eteğine tutunur.
Asırlar öncesinden gelen bir dua
Düşer dilimize.

Nâilî’nin dediği gibi:

Yıkanlar hatır-ı nâşâdımı yâ Rab şâd olsun,
Benim içün nâmurâd olsun diyenler bermurâd olsun.

Yani ey Rabbim;
Gönlümü incitenler mutlu olsun,
Benim için “murada ermesin” diyenler
Muratlarına ersin.

Artık bana düşen susmak olsun.
Onlara düşen Senin lütfun olsun.
Ben rızana razıyım ya Rabbi.
Gönül Senin kapındır.

Kim yıkarsa yıksın…
Sen bir kez “gel” de,
Harabeler dahi dergâh olsun.
Bu söz, nefsin değil,
gönlün duası olsun... 🥀
18.01.2026🥀🥀