Süreyya Görür Şiirleri - Şair Süreyya Görür

Gece Karanlık
Yıldızlar yok
Ay da doğmamış bu gece
Herkes nere de
Ben nerdeyim
Adını Koyamadığım

Kaç kere dağıldım, biliyor musun
Kaç kere yenildim
Kaç kere düştüm
Kaç kere kalkamam dediğim noktada öldüm.
Her defasında başka bir yük çöreklendi üstüme.

Kahrımdan kaç gece ağlayıp yandım
Küçücük ses duysam sen geldin sandım
Olmadık hayale avunup kandım
Uğruna döktüğüm yaşlar boşaymış

Vefasız elinde oyuncak oldum

Sana tütüyor yine bu gece
Buram buram sen doluyorsun içime
Damarlarımda geziyorsun
Buralar sen kokuyor bu gece

Ağlatıyoruz seninle Veysel'in sazını

Bir sükûtun kabuğunu kırarak doğdum bu gece,
kelimeler, dilimin ucunda mahşer provası…
her harf, bir günahın yankısı gibi ağır,
her cümle, içimde kurulmuş bir kıyametin habercisi.

Gece, omuzlarına siyah bir yalnızlık almıştı,
Gökyüzü ağır bir kalp gibi atıyordu.
Derken yağmur başladı…

Sanki bulutlar, yıllardır sakladıkları
Bir aşkın itirafını döküyordu yeryüzüne.

Eyy Züleyha

Sarayın taşında susar zamanın sesi
Her gölge bir bekleyiş, içe çöker nefsi
Züleyhâ hükmün tahtında kendi kendine esir
İçinde büyür bir hevâ, ne evveli belli ne ahiri

Geçmiyor

Geçmiyor karanlık geceler
Gözlerin hâlâ rüyalarımı bölüp çörekleniyor tüm benliğime
Teslim alıyor varlığımı
Kendimi yitiriyorum

Seherin vaktinde güller uyusun
Kalbimde usulca aşkın büyüsün
Gözümde en masum efsun büyüsün
Gel diye çağırıp salsan fermanı

Gözlerin değince kuruyan dala

Gidiyorum işte
İstediğin gibi...
Ben zaten hiç sevmemiştim ki seni
Adını içimde yankılanan bir dua gibi taşımamıştım.
Sesin değince içimin en kuytu yerlerine