Süreyya Görür Şiirleri - Şair Süreyya Görür

"Çıra Gibi"

Gönlüm bir ateş, düştün içine,
Çıra gibi tutuşur, sönmez bu yangın.
Gözlerimde külleriyle kalır her gece
Zaman yetmez, bu alevi bitirmeye.

Unutamazsın geçmişi
Hesap sorar senden hatıralar
El ele yürüdüğümüz sokaklara gider, çıktığın tüm yollar
Gözlerimin siyahına dalar, gecelerinin karanlığı
Yıldızlar hatırlatır, sahilde sarmaş dolaş bakışlarımızı
Yakamozların ferinde yandığımızı

Bir sükûtun kabuğunu kırarak doğdum bu gece,
kelimeler, dilimin ucunda mahşer provası…
her harf, bir günahın yankısı gibi ağır,
her cümle, içimde kurulmuş bir kıyametin habercisi.

Gece, omuzlarına siyah bir yalnızlık almıştı,
Gökyüzü ağır bir kalp gibi atıyordu.
Derken yağmur başladı…

Sanki bulutlar, yıllardır sakladıkları
Bir aşkın itirafını döküyordu yeryüzüne.

Eyy Züleyha

Sarayın taşında susar zamanın sesi
Her gölge bir bekleyiş, içe çöker nefsi
Züleyhâ hükmün tahtında kendi kendine esir
İçinde büyür bir hevâ, ne evveli belli ne ahiri

Geçmiyor

Geçmiyor karanlık geceler
Gözlerin hâlâ rüyalarımı bölüp çörekleniyor tüm benliğime
Teslim alıyor varlığımı
Kendimi yitiriyorum

Seherin vaktinde güller uyusun
Kalbimde usulca aşkın büyüsün
Gözümde en masum efsun büyüsün
Gel diye çağırıp salsan fermanı

Gözlerin değince kuruyan dala

Gel ne olur
Kalbim diz çöker yokluğunun ateşine,
kül olurum adını anarken.

Gel ne olur
Yarınım, ihtimallerimden bir bir çekilir,

Avuçlarıma umut diye bıraktığın
Kurumuş papatyaları bırakıp gidiyorum.
Aklımın yolunu şaşırdığı
Kayıp benliğimi alıpta gidiyorum.

Gidiyorum işte
İstediğin gibi...
Ben zaten hiç sevmemiştim ki seni
Adını içimde yankılanan bir dua gibi taşımamıştım.
Sesin değince içimin en kuytu yerlerine