Sultan Süleyman oğlu Şiiri - İlyas Payas

Kırık bağlamam, garip sazım elimde.
Atam Süleymanoğlu yaşar dilimde.
"Neden daha evvel atlatmadım?" deyince,
Sözüm yetmez anlatmaya, efendiler...

Mart ayının altmış sekiz kışında.
Kayseri Sarız kazasının,
Damızlık Dağı'nın başında.
Sultan Süleymanoğlu'dur efendiler.

Yirmi dört Oğuz'un güçlü soyundan,
Bozokların Yıldız Han oğlundan,
Avşarların torun kolundan.
Açtı gözünü bey babam, efendiler.

Sekiz gardaştan üçüncüsü,
Dördü sessiz, dördü söylerdi.
Kim bilirdi atam, beyim,
Var olacak efendiler...

Köyün meydan yerinde,
Yokluğun tam göbeğinde.
Ömrünün baharında,
Peygamber işi çobandır efendiler.

Erken yaşta durmamış.
Gurbet yolunu boylamış.
Çok uğraşıp çabalamış.
Atam beyim, efendiler...

Yörüklük var kanında.
Durmamış hiç yerinde.
Orta Asya'dan bu yana
Göç eylemiş efendiler.

Köy, İstanbul, Yeşilhisar.
Kâh durmuş, kâh gezer.
Nerede zulüm görse kızar.
Korkmadan hakkı söyler efendiler.

Şeyh Bedir'den Çolak Hoca'ya.
Yolu düşmüş nice kocaya.
Anadolu irfanıyla kandilince,
Geçmiş ömrü efendiler.

Gözü toktur, gönlü bol, sözü hoş.
Kapısı, sofrası hep açık durmuş.
Çünkü atasından böyle görmüş.
Eminoğlu Süleyman'dan efendiler...

Dedem Süleyman,
Ebem Sultan Garı'dan.
Razı olsun yüce Yaradan.
Beş dilsizin hâlinden
Anlamışlar efendiler.

Yollar uzun, dağlar soğuk.
Dertler çok, vakit zor imiş.
Sekiz gardaş, iki yoldaş
El ele vermiş efendiler.

Darlık gelip gurbet görününce.
Babam Çakır'ın kahvesine varınca.
Gardaşları da yanında olunca.
Güçlüler, elhamdülillah efendiler.

Genç yaşta ağaları, paşaları.
Gördü türlü türlü yaşamları.
Sevmez haddi aşanları.
Dönüp bakmadı efendiler.

Mersin'den, Hatay'dan,
Nice nice diyardan.
Geçti kervan gibi ömrü ağırdan.
Yapmadığı iş kalmadan,
Yaşadı hayatını efendiler.

Dayısı Hacı rahmetli.
Uğurladı genç askerini.
Orada öğrendi bu meziyetini.
Güzel yemek yapar efendiler.

Yaşı geldi bir gün yirmi beşe.
Sevdalandı valideme düşünde.
Doksan altının yazında.
Evlendiler efendim...

Ben, yakışıklı ve iki çirkin çocuk.
Hanesine huzur olduk.
Gayreti biz ondan gördük.
İyi ki babam efendiler...

Dik başlı Erciyes Dağı'ndan,
İyi anlar bitkilerin dilinden.
Gül yetiştirir külünden.
Benim canım babam efendiler.

Daim gider düğüne ve ölüye.
Dost biriktirir gönül denen heybeye.
Bir selam gönderince,
Açmazları açar efendiler.

Dostu da çoktur, düşmanı da.
Dönüp bakmaz ağyarın yoluna.
Sözü hemen dilinde.
Çekmez lafını efendiler...

Sözü tatlı, dinleyeni çok.
Karnı açtır, gözü tok.
Çok yiyemez zaten çok,
Çabuk acıkır efendiler...

Anlatmayla bitmez bey babam.
Sultan Süleymanoğlu.
Şiirleri aşar, destan olur.
Bunları duyunca elbet beni bulur.
Yardım edin efendiler...

Yetmez sözüm onu anlatmaya,
Üç beş şiire sığdırmaya.
Seçme hakkım olsaydı var ya,
Yine onu seçerdim efendiler.

Bir destandır Yaşar Payas.
Beni çok sever, diğerlerini az.
Muzip oğlunu bir kenara yaz.
Hayır dua isterim efendiler.

Ne gölgesi eksik olsun,
Ne de duası. Çok sever garip anamı.
Hayırlı bir ömrün tamamını
Yaşadılar beraber efendiler.

Anam, Hazretim Perihan.
Başına taç, evine sultan.
Ayrılmaz bir an yanından.
Huzurları daim olsun efendiler.

Bacım Sultan, dünyaya kara gelmiş.
Babam, "Bir tane yeter." demiş.
Gönül bahçesine ekmiş.
Güldür o da efendiler.

Karındaşım Muhammed Ali,
İsminle müsemma olasın emi.
Uzun bir aradan sonra geldi geleli.
Sevindik hepimiz efendiler...

İlyas, bu destan kolay bitmez.
Anlatmaya kitaplar yetmez.
Sözlerim hakiki pekmez.
Buyurun yiyelim efendiler...