Gam denizi seferde hüzün kokar dalgalar
Ümitler kıpırdanır gelgitlerde sevdalar
Hasret kaplar her yanı uzanarak sonsuza
Hergün bekler özlemle bağlanarak umuda
Bir hece ki alevden söylenir de gönülden
Afak yansın tutuşsun bu özlemin peşinden …
Zaman biter gün gelir tükenir yollar,
Maziden ne kalır belleğimizde.
Ağarırken saçlar kırışır yüzler,
Birikirken yaşlar gözlerimizde.
Bilemezsin anladım evet sen de,
Gönlümde açılır bilsen ki güller.
Akşam olunca yine batan günün ardından
Hemen bir kalp ağrısı tutar en acısından
Kimsesiz bir çiçek açarya yüce dağlarda
Susuz ,solgun ve dertli yas tutar eleminden …
Yardan ayrı düşmenin hüznünü ben çekerim
Hergün başka bir acı,yaşla dolar gözlerim
Her nefeste iç çekiş siyahın müptelası
Yedi iklim her gece,senle dolsun günlerim…
Bir gün gibi batınca bütün güzel insanlar
Kalır onlardan geriye buruk hatıralar
Güneş gibi doğarak şu zamanın üstüne
Yedi renge bürünüp sonsuzluğa uçtular …
Karanlıklar içinde yorgun düşer feryadım
Tutunacak dalım,bir de gözyaşı yoldaşım
Bir sevdadır sürer fecre kadar umutlarım
Yangın yeri gönül, suya kansın bulutlarım …
Gökyüzünü kapladı siyonizmin güllesi
Hayata son bir bakış acı doldu çehresi
Kucak açmış öteden bekleşirken şehitler
Elde vuslat beratı kana boyandı güller
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!