Hoş geldin, Şehri Ramazan
Nefislerine dur diyor insan
Oruçlu iken, güzel geçiyor zaman
On bir ayın sultanı, hoş geldin
Bahar geldi, yeşerdi dağlar taşlar
Gönül kimi severse, eğilir başlar
Heyecansız olacaksa, çatılır kaşlar
Yoksa iç dünyanda savaşlar başlar
Belki kurumdaki işler, belkide özel hayatım
Üst üste geldi sıkıntılar, sanki patlayacaktım
Olumsuzlukları, düşünmeye çalıştım ve kendimi alıştırdım
O zaman, daha rahat geçmeye başladı, benim hayatım
Belki, bunlara sebep, sevdiğimle beraber olamamak
Hani, birbirimizi çok sevecektik
Ölene dek, hep devam edecektik
Sen bensiz, ben sensiz düşünemezdik
Ne oldu bize, o güzelim sevgimize
Kara kediler mi girdi, hayatımıza
Önüne gelen çıkıyor, ustayım diye
İşler bozuluyor, dönemezsin geriye
İşten anlayanı, bulamayız niye
Nerede İşinin ehli, liyakatli olan
İnanmıyorum artık sevginin diline
Riyakârlık, vefasızlık geçti önüne
Hele dost dediklerimizin yaptığını görünce
Kimseye güvenim kalmadı benim
Verilen sözler hep havada kaldı
Dostum diyeceğim
Arkamı döneceğim
Her an yanımda göreceğim
Kimse yokmuş meğer
Dostum diyeceğim
Akmasın, gözlerinden yaşlar
Dayanılması mümkün değil
Biliyorum sıkıntıların var
Çözülmemesi mümkün değil
Ah, anneciğim, bazen kendimi senin yerine koyuyorum
Senin duygularınla, senin gözünle, gelişmeleri bakıyorum
Gerçekten çok zormuş annelik, dengeyi kurmaya çalışıyorum
Şimdi seni anlıyor, yaptıklarının, doğru olduğuna inanıyorum
Bazen sana kızıyor, durmadan serzenişte bulunuyorum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!