Ağlayamam ardından, yaş kalmadı gözümde
Boşuna arama, güzellik bulamazsın sözümde
Bitirdin sevgimi, zehirledin ne varsa özümde
Seni sevecek biri, kalmadı artık
Sevgi sözü gider, her insanın hoşuna
Bir uçmayı becerebilsem eğer
Çekip gideceğim, bu diyardan
Mutlu bir yuva özlemi için
Kanat sallayacağım durmadan
Dereleri, tepeleri aşacağım
Karanlıklar İçinde Aydınlığı
Zaman öyle geçti ki farkına varamadım
Mutlu olacağımı kişiyi bulamadım
Sonuçta yalnız kalacağıma inandım
Karanlıklar içinde aydınlığı aradım.
Sevdi mi insan bir kere
Unutması mümkün değil
Koymuş isen kalbine
Çıkarması mümkün değil
Yağan yağmur ıslatmaz ise neyleyim
Esen rüzgâr savurmaz ise neyleyim
Güneş var iken kavurmaz ise neyleyim
Yaşıyor isem biri ile âşık değilsem neyleyim
Elimdeki gülüm dikensiz ise neyleyim
Hayatımsın, canım dersin
Sen benim, her şeyimsin
Zaman zaman, özlemimsin
O benmiyim, o benmiyim
Ne demişsen, hep yaptığım
Güller arasında, bir gül olmalı
Diğerlerinden, farkı olmalı
Farklı kokusu, rengi bulunmalı
Oda, benim olmalı
Düşüncelerim, hayal değil
Bir tarafta Anadolu, bir tarafta Avrupa yakası
Boğazı, adaları, halici ile insanlığın rüyası
Doyulurmu sana, birde manevi havası
Hayalimdeki sensin, sensin o güzelim İstanbul
O muhteşem, yalıları ile bir başka güzel
Hayatım, ömür bir anlıktır, bunu anlayabilirsek eğer
Yaşamak çok güzel, bu günler değerlendirmeye değer
Sen benim yanımda olunca, mutluluk bir başkaymış meğer
Ölürüm sana, senin varlığın, bütün dünyalara değer
Zamanla anlıyorsun, sensiz hiçbir şeyin, tadı yokmuş meğer
Düşen bir yaprak
Estimi rüzgâr, savrulur
Sevdimi insan, bir kere
İçim içim kavrulur
İnandımı bir kere insan




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!