Aşkımsın sen benim, bakmaya kıyamam
Sen benim gülümsün, solacağına inanamam
Kalbimdeki yerin çok derin, sensiz yapamam
Eriyorum kar misali, sıcaklığına dayanamam
Sana olan özlemim artıyor, günbegün durmadan
Bir tanem, seni o kadar çok seviyorum ki
Bir anlatabilsem
Rüyalarımda, sana şarkı söyleyen ben
Bir dinletebilsem
Ne makamda, ne parada gözüm
Zaman hızlı akıyor, bitiyor özüm
Bu olsun, sizlere son sözüm
Mutlu olacak birini arıyorum
Yaş geçti, artık kemale erdi
Kafam çok karışık, hiçbir şey hatırlamıyorum
Düzen öyle bozulmuş ki, işin içinden çıkamıyorum
Günün yorgunluğu, üstüme binince iyice şaşırıyorum
Her şeyi unutuyorum ama bir seni unutamıyorum
Çektiğim sıkıntılardan belki, kafam sürekli meşgul oluyor
Serseri bir kurşun gibi
Girdin benim vücuduma
Benimle olduktan sonra
Zehir kattın hayatıma
Beklemekle geçmesin ömrümüz
Zamanı gelince, yapalım her şeyi
Ne laf duyalım, nede laf söyleyelim
Yoksa boşa geçer ömrümüz
Söz söylemeye ne gerek
Adam olanda yürek gerek
Kıvırmaya başladı mı bir insan
Boynunu kırmak gerek
Söz söylemeye bilgi gerek
Sen yoksulluğu ne bilirsin gardaşım
Hiç aç ve susuz kaldın mı bu âlemde
Uzun süre, yırtık ayakkabı ile dolaştın mı?
Dedim ya bu âlemi sen ne bilirsin
Öğrenci iken deftersiz, kitapsız
Hava, çok soğuk ve yağışlı
İçimde, bir sıkıntı başladı
Tanrım, bu ne biçim fırtınaydı
Sanki içim biranda parçalandı
Döndüm, dolaştım durmadan
Güneş batsa da, Ay elbet çıkacaktır
Dünyanın bir düzeni var, oda haktır
Elbet elimizden geleni yapmak mutlaktır
Sonuçta Allah’ın dediği olacaktır
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!