Yurtsuz değildi Aşk
Yurda ihtiyaç duymayandı...
Hep kalacak sandı,hancı
Buydu yürekteki sancı...
Biraz zaman verin bana
Biraz geçmiş, biraz da gelecek
Zamanla var varlığım
Zaman yoksa ölüyüm ben..
Hayalimiz ve umudumuzdu
Bizi insan yapan.
Ben hala insanım.
Gülümsüyorsun sözlerime,
Sevgiliyi anmanın adına
Özlem diyorlar, oysa ben
Anıyorum seni özlemeden.
Avuç içlerim de sen
Attığım her adım sen iken
Nasıl özlemle anarım ben.
Sanki leylek baba
İndirmiş yeryüzüne iki bavulla ,
Birinde sevinç dolu,
Diğerinde üzüntü, tıka basa.
Sevincin ağzını açmaya
Niyetinde yoktuysa kalmak,
Boş bir ümittir altın kadeh de
Mutluluk şarabı sunmak.
Niyetindeyse kalkmak,
Aslında sadece özlüyorsun
Özlemesen çayın soğuk olmasına söylenmez,
Hatta ben soğuk içerim bile derdin.
Aslında sadece için için üzülüyorsun,
O yüzden her şey tatsız
Tek başınalığın yalnızlık olmadığını,
Tek başına kalmayı göze almadan bilemezsin ki...
Bir tek insanı yoldaş sanırsın insana
Oysa insanı bıraktığında
Gök halkı ayrı,toprak halkı ayrı,yoldaş olur sana...
Bulanık zihnimin içinde,
Limandan uzaklaştıkça küçülen gemi misali,
Bacası en son belli belirsiz seçilen,
İleride ki hayal meyal beyazlık sen misin ,
Yoksa bir bulut mu seçemediğim ,
Kokuyorum,
Dokunuyorum,
Tenin tenime ne kadar benziyor,
Yoksa aynı evi paylaşan
İki dost muyuz biz ?




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!