Şule Akşit Şiirleri - Şair Şule Akşit

Zaman, sözümüzü dinleyen
Sadık hizmetkar.
Zamanla olsun dersek olur,
Zamanla ölsün dersek de ölür.
Sorun şu ki insanların çoğu,
Olsunla, ölsün arasında kalıp

Kelimelerle gözyaşının bir bağı olmalı,
Biri dökülünce diğeri dökülüyor.
Bir sen dökülmüyorsun yollarıma,
Neredesin yar.
24.01.2019
Şule Akşit

İkisi de bütünün
Bölünmez parçası,
Sevgi tavanıysa,
korku da tabanı.

Hani yer ile gök,

Su akar,
Rüzgar eser ,
Yön değişir...
Her yeni an için,
Yeni bir söz gerekir...

Buzdan bir yolun yolcusuyduk,
Biz adım attıkça
Yol ayağımızın altından kayıyordu.
Düşmemek için birbirimize tutunduk
Her adım da.
Tutunmalarımıza aşk adını verdik bu arada.

Sevgili,
Güvendiği eli tutup
Seke seke bakkala koşan,
Neşeyle horoz şekerini kapıp
Yüzünde şapşal bir gülümseme
Sektikçe omuzlarında saçları,

Şükür,teşekkür,minnet
Alkış, temaşa, şaşa...
Sen lutufsun çok yaşa...
Ne desek yetmez sana.

Başım değdi değecek aya,

Mecburi istikamet demezler de
Bütün yollar kendine çıkar derler.
Merhaba kendim,
Yine ben geldim ...

Denizli 10.09.2020

Niyet güzel,
Hedef doğru,
Adım düzgün,
Yol bozuksa,
Yol yorar...

Yol benden bana,
Yolcu kendine aşık
Yol da sonsuz olunca
Yolun tadına doyulur mu... ?