Şule Akşit Şiirleri - Şair Şule Akşit

Toprak kokusuna
Çay demledim.
Yağmurun
Bozuk ,çata pata
Sesinin huzuruna,
Kızıl kahve rengi ekleyip.

Ölümden korkarız
Onu bir son sanırız..
Bir yönden haklı olsakta
Biz ayrı düşebilen,ama
Asla ölemiyen varlığız...

Hepimiz aynı güzergahta ilerliyoruz.

Kimimiz ağır aksak,
Kimimiz koşar adım.

Bu yolda rastladık ,

Şunlar,şunlar olunca ,
mutlu olacağım beklentisi

Her şeyim var ama,
mutsuzum duygusuna,o da

Gideceğim bir yol yok
Varacağım bir hedefte
Başı, sonu olmayan
Yolun kendisiyim ben.

Durgun değil,yorgunum
Doğdun mu uzun süre yaşamalısın
İkide bir ölmeye alışmış olsam da
Tekrar tekrar doğmaktan yorgunum.

Yorgun muyum...?
Ben yorulur muyum...?
Yorulmak,iyi yada kötü
adlandırılır mı?
İçi boş bir yorgunluk bu...
İçinde ne iyi var ne kötü...

Ya yorgunluk bana misafir,
Ya ben yorgunluğa
Misafirlik üç gün nasılsa
Sorun değil...

Yorgunum tabii
Yerin dibi
Göğün tavanı
Hiç bir zaman
Kesmedi ortası...

Ne hayra yor,
Ne şerre yor,
Yorma,
Yorulma...